Conversing Worlds column on Talent (Dutch)

For the February 2014 edition of Luminis' Conversing Worlds magazine, I wrote a column on Talent.


Toen ik bij Luminis aan boord kwam, was één van de eerste dingen die mij geleerd werd dat “Luminis talent niet dun uitsmeert.” Dit in tegenstelling tot klassieke consultancy, waarin ernstig groene medewerkers onder leiding van een overwerkte senior uren verbranden. Dat model werkt vooralsnog prima, dus waarom moeten we weer tegendraads zijn?

"Vooralsnog" is het toverwoord. Het klassieke model is commodity, en lijdt onder dalende tarieven, outsourcing, en erger nog, het helpt onze klanten niet meer. Als het er écht toe doet, kiezen gerenommeerde partijen niet voor de vertrouwde supplier, maar voor een klein clubje uit het Oosten des Lands. Dat is het resultaat van reputatie, track record, en ja, talent. En daarom zijn we tegendraads.

Talent? Ik geloof niet in rock stars of ninjas: het ergste wat je kan overkomen is alles wat je doet je zonder moeite lukt, terwijl je omgeving je vertelt hoe goed je bent.

"The first rule of Imposter Syndrome Club is that you aren’t good enough to be in it," las ik recent. Je kent het wel: je vindt dat je goed bezig bent, maar er knaagt een gevoel dat zegt "straks val je door de mand." Dát is het soort onrust dat ik in gedachten heb. Talent moet rijpen en groeien, en dat kan zeer doen. Je leert het meest van ervaringen waarin dingen niet gaan zoals je wil, waarin je onvrede voelt over je eigen handelen: je vraagt je af waarom je op een plateau zit, waarom het andere makkelijker af lijkt te gaan. Je kunt het groeiproces niet versnellen, maar je kunt het sturen.

Af en toe spring ik met een parachute uit een vliegtuig, en binnenkort doe ik mee met een obstakelrace met veel waterhindernissen, terwijl ik een hekel heb aan water. Ik doe die dingen niet omdat ik alles durf. Ik doe juist omdat ze eng zijn. De comfort zone heet zo om een goede reden: je bent er op je plek. Maar met die knagende onrust, is ook je comfort zone niet zo comfortabel. Daar kun je gebruik van maken: deel die onrust, ga op zoek naar uitdagingen, en neem daar ook collegae en anderen in mee. Het kan eng zijn om je skills te etaleren, maar het ergste dat je kan overkomen, is dat je iets nieuws leert.

Genoeg over jou, wat betekent dit voor je organisatie? Malcolm Gladwell--ook bekend van de 10.000 uur oefening om expert te worden--spreekt wel over The Talent Myth. Hij stelt dat talent bestaat, maar dat dit slechts een kleine factor voor succes is. Organisaties die talent aantrekken omdat het talent is, komen op termijn bedrogen uit. Werkelijk succes, zegt Gladwell, zit 'm in het vermogen om talent te laten groeien. Het tweede wat ik geleerd heb in mijn Luminis-tijd is dat alles kan, maar je alles zelf moet doen. Dat geldt ook voor de ontwikkeling van je eigen talent. We zijn geen GE, waar voor talent een uitgestippeld pad met afgemeten uitdagingen klaarligt. In plaats daarvan zijn we een organisatie waarin iedereen zijn eigen uitdaging kan zoeken.

Talent trekt talent aan. Maar iedereen die wel eens met Clickets (plastic knikkertjes met een magneetje daarin) gespeeld heeft, weet dat zelfs magnetisme tegenhouden kan worden als de Clicket stil ligt. Op de vloerbedekking heeft-ie gewoon een zetje nodig. Wij zullen zelf moeten zorgen voor die beweging. Luminis Arnhem heeft dan ook voor 2015 als overkoepelend thema in het businessplan "naar buiten!"

In welke fase van je carrière je je ook bevindt, de ontwikkeling van jouw en andermans talent is jouw taak. Wees niet bang, durf te delen, en maak er wat moois van!